På kvällen gick det knappast att sträcka ryggen rakt igen. Har man stått i en halv måne ställning en stor del av dagen då känns det kan jag säga.
Men det är en skön känsla, en känsla av jag är nöjd och jag har arbetat i trädgården.
Just nu håller jag med framsidan av trädgården, koncentrerar man sig på en del känns det inte så övermaktig än att man vill ta hela trädgården på en gång.
Har man en stor trädgård får man faktiskt dela upp det i bitar för att inte hela tiden känna den frustationen att inte hinna med.
Jag köper och delar växter men trädgården blir inte mätt på de växter som jag ge, den vill ha mer och mer. Man kommer hem med en bil full av växter och väl i trädgården ser de ut som små fläckor fågelskit:)
På den sista bilden ser ni ena hörnan av huset, ser ni skylten som hänger där på väggen?
Det är en Höllandsk gatunamn skylt. Min man är fött i den gatan: van Ravenswaaystraat.
När de skulle riva några höghus som stod i den här gatan var min svärfar så modig och gick ut på nattten för att sno skylten. Han visste att gatan skulle få en ny namnskylt så det känndes helt ok att vi skulle få den:) En liten bit av Holland i Sverige.
Hoppas nu att helgen bjuder på några sköna dagar.
Njut av ledigheten!
Vet kram Gerda
Gisteren was ik bijna de hele dag in de tuin te vinden. Het weer was heerlijk, niet te warm, gewoon lekker.
`s Avonds kon ik mijn rug amper meer recht krijgen. Als je een aantal uren achter elkaar in een halve maan hebt gestaan dan voel je dat wel:)
Maar het geeft een heerlijk gevoel van ik heb wat gedaan.
Op het ogenblik ben ik bezig met de voorkant van de tuin. Ik concentreer mij maar op één deel van de tuin want anders raak ik de draad kwijt.
Een tuin van bijna 2000 vierkante meter is niet niets en de frustratie van niet overal bezig kunnen zijn ligt de hele tijd op de loer. Ik deel het daarom maar een beetje op.
Ik koop en deel verschillende planten maar de tuin heeft nog steeds honger.
Kom ik thuis met de auto vol planten lijken het wel hoopjes vogelstront als ze éénmaal in de tuin staan:)
Op de laatste foto zien jullie een hoekje van het huis en als jullie goed kijken zien jullie daar in de hoek een bordje. Er staat; van Ravenswaaystraat, het naambordje van de straat waar mijn man is geboren.
Mijn schoonvader is zo moedig geweest om het bordje er af te halen toen er wat flatten tegen over hun in de straat zouden worden gesloopt. Het bordje hing op één van die flats dus die heeft hij even mooi gered van de vuilnisbelt. De straat kreeg toch nieuwe naambordjes dus ik voel me helemaal niet schuldig. Een klein stukje Holland in Zweden:)
Ik hoop dat het weekend fijne dagen in petto heeft.
Geniet van de vrije dagen!
Liefs Gerda
